Dziecięca padaczka nieświadomości

Dziecięca padaczka nieświadomości
Padaczkę zwykliśmy kojarzyć z napadem drgawkowym. Tymczasem objawy padaczkowe mogą przybierać najróżniejsze formy. Począwszy od zmian zachowania, po stan „zawieszenia” i wpatrzenia się w jeden punkt. Każda padaczka jest wynikiem nieprawidłowych wyładowań w ognisku padaczkowym zlokalizowanym w danym obszarze mózgu i każdy rodzaj padaczki wymaga leczenia. Również te, których napady na pierwszy rzut oka wydają się być niegroźne...
 
Objawy padaczki nieświadomości
 
Choroba rozpoczyna się u dzieci w wieku 4-12 lat. W padaczce nieświadomości wyładowania elektryczne powodują utratę świadomości, co wygląda tak, jakby dziecko na chwile traciło kontakt z otoczeniem. Zastyga w bezruchu, jednak nie upada. Rodzice odbierają taki napad jako „zagapienie się” dziecka. Czasem widoczne są automatyzmy jak ruchy żucia, czy też wywijanie gałek ocznych lub ruchy powiek. Nie obserwuje się drgawek, a dziecko po chwili „wraca” i kontynuuje przerwane przez napad zajęcie lub zabawę [1].
 
Napad nieświadomości trwa krótko, bo około kilkunastu sekund. Chory ich nie pamięta. Podczas napadu nie reaguje na wołanie itp. Trzeba też wiedzieć, że  w około 30-50% przypadków padaczki nieświadomości dołączają się też uogólnione napady toniczno-kloniczne [1].
 
Niebezpieczeństwem w padaczce nieświadomości jest doświadczanie wielu napadów w ciągu dnia. Utrudniają one funkcjonowanie bio-psycho-społeczne. Stanowią też zagrożenie podczas oddawania się rozrywkom, takim jak pływanie w basenie (utopienie), gotowanie (oparzenie). Chorzy mają trudności ze skupieniem się, myśleniem i pamięcią (luki). Jednak większość dzieci nie wykazuje zaburzeń rozwoju neurologicznego i umysłowego. W zapisie EEG podczas napadu występują obustronne iglice o częstotliwości 3Hz [1].
 
Objawy padaczek
 
Możliwości leczenia
 
Pomimo, że napady nieświadomości wyglądają niegroźnie i są uznawane za padaczkę o lekkim nasileniu, wymagana jest farmakoterapia. Stosowany jest zwykle etosuksymid z kwasem walproinowym. Gdy do napadów nieświadomości dołączą się napady uogólnione toniczno-kloniczne, zaleca się wdrożenie lamotryginy i kwasu walproinowego [1]. W napadach pierwotnie uogólnionych – topiramat, zonisamid i lewetiracetam. Nieleczone napady nieświadomości mogą występować setki razy dziennie. Warto wiedzieć, że napady te nierzadko ustępują w okresie dojrzewania, ale czasem też trwają do okresu dorosłości [2].
 
Leczenie farmakologiczne padaczek
 
Sytuacjami niepokojącymi u dziecka lub nastolatka z napadami nieświadomości są zmiany w nasileniu objawów padaczki, jak np.:
 
  • wydłużenie się czasu nieświadomości,
  • dodatkowe objawy i zachowania towarzyszące napadom,
  • pojawienie się innych rodzajów napadów np. toniczono-klonicznych [2].
 
Wtedy niezwłocznie należy udać się z dzieckiem do neurologa. Na własną rękę nie wolno  modyfikować dawek leków. U lekarza trzeba dokładnie zreferować co się działo, co poprzedziło wystąpienie nietypowego objawu i jak dziecko czuło lub zachowywało się bezpośrednio po napadzie.
 
Opracowano na podstawie:
  1. Rowland L. P., Pedley T. A. (red wyd. pol. Kwieciński H., Kamińska A. M.) Neurologia Merritta. Tom 3. Elsevier Urban&Partner. Wrocław 2014
  2. Manji H., Connolly S., Dorward N., Kitchen N., Mehta A., Wills A., red. nauk. wyd. pol. Barycki J. Oksfordzki podręcznik neurologii, Czelej, Lublin 2010
 
Majaczenie, nazywane też delirium (od łacińskiego delirare - „bredzić, mówić od rzeczy”), to postać zaburzenia neuropoznawcze... czytaj więcej
Mianem paraliżu sennego określa się niezwykłe doświadczenie utraty kontroli nad mięśniami przy zachowaniu świadomości, przytr... czytaj więcej
Zaburzenia językowe stanowią bardzo rozbudowaną i złożoną rodzinę. Układ nerwowy ciężko pracuje abyśmy mogli, pozornie bezwys... czytaj więcej
Jednym ze sposobów na poradzenie sobie z trudnościami w życiu jest psychoterapia. Dysponujemy wieloma jej rodzajami. Każdy z... czytaj więcej