Dziecięca padaczka nieświadomości

Dziecięca padaczka nieświadomości
Padaczkę zwykliśmy kojarzyć z napadem drgawkowym. Tymczasem objawy padaczkowe mogą przybierać najróżniejsze formy. Począwszy od zmian zachowania, po stan „zawieszenia” i wpatrzenia się w jeden punkt. Każda padaczka jest wynikiem nieprawidłowych wyładowań w ognisku padaczkowym zlokalizowanym w danym obszarze mózgu i każdy rodzaj padaczki wymaga leczenia. Również te, których napady na pierwszy rzut oka wydają się być niegroźne...
 
Objawy padaczki nieświadomości
 
Choroba rozpoczyna się u dzieci w wieku 4-12 lat. W padaczce nieświadomości wyładowania elektryczne powodują utratę świadomości, co wygląda tak, jakby dziecko na chwile traciło kontakt z otoczeniem. Zastyga w bezruchu, jednak nie upada. Rodzice odbierają taki napad jako „zagapienie się” dziecka. Czasem widoczne są automatyzmy jak ruchy żucia, czy też wywijanie gałek ocznych lub ruchy powiek. Nie obserwuje się drgawek, a dziecko po chwili „wraca” i kontynuuje przerwane przez napad zajęcie lub zabawę [1].
 
Napad nieświadomości trwa krótko, bo około kilkunastu sekund. Chory ich nie pamięta. Podczas napadu nie reaguje na wołanie itp. Trzeba też wiedzieć, że  w około 30-50% przypadków padaczki nieświadomości dołączają się też uogólnione napady toniczno-kloniczne [1].
 
Niebezpieczeństwem w padaczce nieświadomości jest doświadczanie wielu napadów w ciągu dnia. Utrudniają one funkcjonowanie bio-psycho-społeczne. Stanowią też zagrożenie podczas oddawania się rozrywkom, takim jak pływanie w basenie (utopienie), gotowanie (oparzenie). Chorzy mają trudności ze skupieniem się, myśleniem i pamięcią (luki). Jednak większość dzieci nie wykazuje zaburzeń rozwoju neurologicznego i umysłowego. W zapisie EEG podczas napadu występują obustronne iglice o częstotliwości 3Hz [1].
 
Objawy padaczek
 
Możliwości leczenia
 
Pomimo, że napady nieświadomości wyglądają niegroźnie i są uznawane za padaczkę o lekkim nasileniu, wymagana jest farmakoterapia. Stosowany jest zwykle etosuksymid z kwasem walproinowym. Gdy do napadów nieświadomości dołączą się napady uogólnione toniczno-kloniczne, zaleca się wdrożenie lamotryginy i kwasu walproinowego [1]. W napadach pierwotnie uogólnionych – topiramat, zonisamid i lewetiracetam. Nieleczone napady nieświadomości mogą występować setki razy dziennie. Warto wiedzieć, że napady te nierzadko ustępują w okresie dojrzewania, ale czasem też trwają do okresu dorosłości [2].
 
Leczenie farmakologiczne padaczek
 
Sytuacjami niepokojącymi u dziecka lub nastolatka z napadami nieświadomości są zmiany w nasileniu objawów padaczki, jak np.:
 
  • wydłużenie się czasu nieświadomości,
  • dodatkowe objawy i zachowania towarzyszące napadom,
  • pojawienie się innych rodzajów napadów np. toniczono-klonicznych [2].
 
Wtedy niezwłocznie należy udać się z dzieckiem do neurologa. Na własną rękę nie wolno  modyfikować dawek leków. U lekarza trzeba dokładnie zreferować co się działo, co poprzedziło wystąpienie nietypowego objawu i jak dziecko czuło lub zachowywało się bezpośrednio po napadzie.
 
Opracowano na podstawie:
  1. Rowland L. P., Pedley T. A. (red wyd. pol. Kwieciński H., Kamińska A. M.) Neurologia Merritta. Tom 3. Elsevier Urban&Partner. Wrocław 2014
  2. Manji H., Connolly S., Dorward N., Kitchen N., Mehta A., Wills A., red. nauk. wyd. pol. Barycki J. Oksfordzki podręcznik neurologii, Czelej, Lublin 2010
 
Większość Czytelników i Czytelniczek w którymś momencie swojego życia natknęła się pewnie na popularne twierdzenie, jakoby lu... czytaj więcej
Jakiś czas temu media społecznościowe zalała fala testów pozwalających na sprawdzenie, która półkula mózgu – prawa czy lewa –... czytaj więcej
Majaczenie, nazywane też delirium (od łacińskiego delirare - „bredzić, mówić od rzeczy”), to postać zaburzenia neuropoznawcze... czytaj więcej
Mianem paraliżu sennego określa się niezwykłe doświadczenie utraty kontroli nad mięśniami przy zachowaniu świadomości, przytr... czytaj więcej