Zespół przewlekłego zmęczenia

Zespół przewlekłego zmęczenia
Każdy człowiek przeżywa czasem gorsze dni. Życie w ciągłym biegu, zarywanie nocy, presja, czy też praca w kilku miejscach prędzej czy później doprowadzają do tego stanu nawet najsilniejszą osobę. Niewyjaśnione dolegliwości bólowe, spadek odporności, zaburzenia snu, depresyjny nastrój, nietolerancja wysiłku to jedynie kilka z objawów przemęczenia. Najczęściej wystarczy wziąć tydzień wolnego i odpocząć, by wszystko minęło. Czasem jednak „sen nie daje wytchnienia”...
 
Poczucie skrajnego zmęczenia, a wręcz wycieńczenia organizmu utrzymującego się przez dłuższy czas, może świadczyć o zespole przewlekłego zmęczenia (ang. chronic fatigue syndrome, CFS; kiedyś: "grypa yuppie"). Zespół przewlekłego zmęczenia występuje u osób w każdym wieku, bez względu na płeć i rasę. Częściej jednak jest obserwowany wśród kobiet w wieku około 20-50 lat.
 
Przyczyny CFS
 
Przyczyny zespołu przewlekłego zmęczenia nie są jasne. Prawdopodobnie w etiologii schorzenia mają udział dysfunkcje układu odpornościowego i nadnerczy. Ponadto zwraca się uwagę na niektóre markery genetyczne lub też traumy z dzieciństwa, które mogą sprzyjać zespołowi zmęczenienia.
 
Trzeba zaznaczyć, że CFS często współwystępuje z chorobami somatycznymi, takimi jak np. stwardnienie rozsiane, nowotwory, niedoczynność tarczycy, infekcje - w tym mononukleoza, wirusem opryszczki, CMV i odry, chorobami autoimmunologicznymi, psychicznymi i alkoholizmem. Czasem pojawia się jako efekt uboczny terapii (np. chemioterapia, radioterapia, leczenie immunosupresyjne) oraz wynik niezdrowego stylu życia (niewystarczająca ilość snu, rażąca dysproporcja między odpoczynkiem, a pracą).
 
Objawy i rozpoznawanie CFS
 
Krótkotrwały spadek formy nie przesądza o rozpoznaniu zespołu przewlekłego zmęczenia. Jego objawy trwają nieprzerwanie przez przynajmniej pół roku i nie ustępują po odpoczynku. Aby stwierdzić zespół przewlekłego zmęczenia, konieczne jest stwierdzenie czterech z poniższych objawów:
 
  1. złe samopoczucie po wysiłku,
  2. sen niedający wytchnienia,
  3. zaburzenia pamięci lub koncentracji,
  4. bóle mięśniowe,
  5. bóle wielu stawów (poliartropatia),
  6. ból gardła,
  7. tkliwość węzłów chłonnych,
  8. nowo pojawiające się bóle głowy.
 
Zespół przewlekłego zmęczenia stwierdza się, jeśli wykluczono inne choroby. Osoby cierpiące z powodu zespołu przewlekłego zmęczenia powinny zostać przebadane także pod kątem depresji, występowania bólu oraz zaburzeń snu.
 
Możliwości leczenia
 
Leczenie zespołu przewlekłego zmęczenia obejmuje terapię poznawczo-behawioralną oraz stopniową rehabilitację ruchową.,Działania nie powinny przeciążać chorego.. Połączenie tych dwóch terapii sprzyja zmniejszeniu poziomu zmęczenia, lęku i złego samopoczucia po wysiłku fizycznym. Poprawia też zdolność do pracy i współżycia w społeczeństwie.
Zalecany jest odpoczynek oraz treningi relaksacyjne. Leczenie farmakologiczne raczej nie przynosi spektakularnych efektów. Leki przeciwwirusowe, hydrokortyzon, metylofenidat, melatonina, citalopram, galantamina, środki homeopatyczne i multiwitaminy nie dają korzyści terapeutycznych. Pewną poprawę kliniczną stanu zaobserwowano po stymulacji odporności szczepionką z toksoidem gronkowcowym. W tej chwili nie ma jednak wielu badań na ten temat.
Autorką tekstu jest dr Ewa Krawczyk, właścicielka i autorka bloga Sporothrix Pierwszy grzyb – Cryptococcus gattii Pierwszym g... czytaj więcej
Autorką tekstu jest dr Ewa Krawczyk, właścicielka i autorka bloga Sporothrix Czy słyszeliście może o zabiegu zwanym „vaginal... czytaj więcej
Zespół Joubert (ang. Joubert syndrome) to rzadko występujące zaburzenie neurorozwojowe obejmujące mózg i pień mózgu. Z uwagi... czytaj więcej
  Autorką tekstu jest dr Ewa Krawczyk, właścicielka i autorka bloga Sporothrix   Pewien młody, żonaty Meksykanin – nazwijmy g... czytaj więcej