Moja afazja

Moja afazja
Afazja jest to częściowe lub całkowite zaburzenie czynności mowy u człowieka, z zaznaczeniem, że opanował on uprzednio tę umiejętność. Spowodowana jest organicznym uszkodzeniem odpowiednich struktur mózgowych. Klasyczny podział afazji obejmuje: afazję Brocki (problemy z generowaniem mowy, osoba ma problemy z wypowiadaniem słów) i afazję Wernickiego (zaburzenia związane z rozumieniem mowy). Najczęściej spotykane są jednak afazje mieszane, zawierające elementy z obydwu kategorii.

            W polskich czasopismach naukowych na próżno można szukać artykułów opisujących własne doświadczenia związane z chorobą. A szkoda, bo taka osobista perspektywa również może być źródłem cennych informacji na temat zaburzeń.

            Jedną z takich publikacji jest praca kobiety z wykształceniem medycznym i artystycznym - Corinne Othenin-Girard. Autorka jest osobą wielojęzyczną, wychowała się w Europie, następnie wyjechała do Australii i z powrotem wróciła do Europy. Opisuje ona swoje osobiste doświadczenia z afazją po przebytym udarze niedokrwiennym. Artykuł jest pracą dyplomową autorki, stworzoną w australijskim instytucie MIECAT (The Melbourne Institute for Experiential and Creative Arts Therapy) Metoda, jakiej używa autorka to eksperymentalne podejście, mające na celu eksplorację i rekonstrukcję swojego wewnętrznego doświadczenia, wartości i znaczeń. Jest to multimodalne podejście Oparte na sztuce– dozwolone są tutaj wszelkie formy, które mogą pomóc w wydobyciu wewnętrznego doświadczenia.

            Autorka podkreśla, że zawarte w pracy doświadczenia są głównie natury emocjonalnej i kulturowej. Jej formalne refleksje zaczynają się 15 lat po udarze i widać w nich wyraźny wpływ studiów medycznych, sztuki i filozofii. Szczególne miejsce zajmują opisy poczucia dysonansu, reakcji na własny stan, metafory, znaczenie poczucia humoru w procesie rehabilitacji. Wyjątkową niechęcią napawa autorkę określanie jej mianem afatyczki. Określenie to sprawia, że autorka czuje się poniżona i sprowadzona do roli nośnika swojej choroby. Afazja nie jest dla autorki doświadczeniem zdrowotnym, lecz egzystencjalnym.

            Niektórzy badacze mogą upierać się, że publikacja nie ma zbyt wielkiej wartości naukowej. W pracach tego typu jednak chodzi o coś zupełnie innego – ich głównym celem powinno być bowiem uwrażliwianie nas na problem i wskazanie odpowiedniego traktowania osób dotkniętych afazją.

Źródło: Othenin-Girard, C. (2015) A Personal Narrative: Living with the Experience of Aphasia, Verbal Dyspraxia and Foreign Accent Syndrome. Brain Impairment, 15 (3), 202-215.

W celu zapobiegania wielu patologiom wynikającym z siedzącego trybu życia Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, aby ćwiczenia... czytaj więcej
Układ nerwowy dzięki całej swojej złożoności jest w stanie umożliwić człowiekowi interakcję otaczającym go światem. Procesy t... czytaj więcej
Nasze potrzeby społeczne są silnie uwarunkowane różnymi czynnikami psychologicznymi, dlatego optymalna liczba kontaktów inter... czytaj więcej
Co czyni nas szczęśliwymi? Pieniądze, praca, sława? Wnioski płynące z wyjątkowego, trwającego ponad 80 lat badania nad ludźmi... czytaj więcej