Czy fałszywy świt niweluje skutki zarwanej nocy?

Czy fałszywy świt niweluje skutki zarwanej nocy?

O wpływie snu, a przede wszystkim wysypiania się na funkcjonowanie poznawcze w ciągu dnia nie trzeba mówić komukolwiek, kto chociaż raz w sytuacji niewyspania musiał iść do pracy czy na zajęcia. Badania również potwierdzają wagę snu w codziennym funkcjonowaniu (Goel i in., 2009). Dlatego też prezentowane wyniki szwajcarskich naukowców są tak interesujące.

Od razu uprzedzę, że tytuł jest trochę na wyrost – jednym z warunków opisywanego poniżej badania było ograniczenie snu w ciągu nocy do 6 godzin, co nie kwalifikuje się do zarwanej nocy, choć skutki niedospania dają o sobie znać.

W podobnym badaniu (choć po opisie grupy badanych wydaje się, że to samo badanie, tylko „rozbite” na dwa artykuły) już pokazano, że symulacja świtu – czyli od pewnego czasu przed przebudzeniem narastające powoli światło w naturalnych barwach – poprawia samopoczucie, nastrój i wyniki w testach funkcji poznawczych w ciągu dnia w porównaniu do warunków ze „zwyczajnym oświetleniem” (Gabel i in., 2013).

W obecnym badaniu wykazano, że symulacja świtu poprawia przede wszystkim wykonanie testów związanych z uwagą i, co ciekawe, silniejszy efekt występował u osób z niższym poziomem wykonania zadań. Niestety, działanie światła niemal całkowicie zniknęło po drugiej niedospanej nocy, co badacze wiążą ze zwiększonym zapotrzebowaniem na sen i co może oznaczać, że organizmu nie da się oszukać, a przynajmniej nie na długo.

Źródło: Gabel, V., Maire, M., Reichert, C. F., Chellappa, S. L., Schmidt, C., Hommes, V., i in. (2015). Dawn simulation light impacts on different cognitive domains under sleep restriction. Behavioural brain research, 281, 258-266.

Literatura:

  • Gabel, V., Maire, M., Reichert, C. F., Chellappa, S. L., Schmidt, C., Hommes, V., i in. (2013). Effects of artificial dawn and morning blue light on daytime cognitive performance, well-being, cortisol and melatonin levels. Chronobiology international, 30(8), 988-997.
  • Goel, N., Rao, H., Durmer, J. S., & Dinges, D. F. (2009). Neurocognitive Consequences of Sleep Deprivation. Semin Neurol, 29, 320-339.
Trochę kontekstu Początki współczesnej neuropsychologii są ściśle związane z badaniem języka, który pozostaje nie tylko jedną... czytaj więcej
Jak mówi porzekadło – sport to zdrowie. Prawdopodobnie znacie to uczucie, gdy po wysiłku fizycznym mimo zmęczenia czujecie si... czytaj więcej
Nie lubimy się mylić. Nie lubimy też, gdy ktoś, choć nawet życzliwie, wytyka nam nasze błędy. Chyba najbardziej jednak nie lu... czytaj więcej
Zaburzenia ze spektrum autyzmu (autism spectrum disorder - ASD) są najczęściej występującymi zaburzeniami neurorozwojowymi wi... czytaj więcej