Czy fałszywy świt niweluje skutki zarwanej nocy?

Czy fałszywy świt niweluje skutki zarwanej nocy?

O wpływie snu, a przede wszystkim wysypiania się na funkcjonowanie poznawcze w ciągu dnia nie trzeba mówić komukolwiek, kto chociaż raz w sytuacji niewyspania musiał iść do pracy czy na zajęcia. Badania również potwierdzają wagę snu w codziennym funkcjonowaniu (Goel i in., 2009). Dlatego też prezentowane wyniki szwajcarskich naukowców są tak interesujące.

Od razu uprzedzę, że tytuł jest trochę na wyrost – jednym z warunków opisywanego poniżej badania było ograniczenie snu w ciągu nocy do 6 godzin, co nie kwalifikuje się do zarwanej nocy, choć skutki niedospania dają o sobie znać.

W podobnym badaniu (choć po opisie grupy badanych wydaje się, że to samo badanie, tylko „rozbite” na dwa artykuły) już pokazano, że symulacja świtu – czyli od pewnego czasu przed przebudzeniem narastające powoli światło w naturalnych barwach – poprawia samopoczucie, nastrój i wyniki w testach funkcji poznawczych w ciągu dnia w porównaniu do warunków ze „zwyczajnym oświetleniem” (Gabel i in., 2013).

W obecnym badaniu wykazano, że symulacja świtu poprawia przede wszystkim wykonanie testów związanych z uwagą i, co ciekawe, silniejszy efekt występował u osób z niższym poziomem wykonania zadań. Niestety, działanie światła niemal całkowicie zniknęło po drugiej niedospanej nocy, co badacze wiążą ze zwiększonym zapotrzebowaniem na sen i co może oznaczać, że organizmu nie da się oszukać, a przynajmniej nie na długo.

Źródło: Gabel, V., Maire, M., Reichert, C. F., Chellappa, S. L., Schmidt, C., Hommes, V., i in. (2015). Dawn simulation light impacts on different cognitive domains under sleep restriction. Behavioural brain research, 281, 258-266.

Literatura:

  • Gabel, V., Maire, M., Reichert, C. F., Chellappa, S. L., Schmidt, C., Hommes, V., i in. (2013). Effects of artificial dawn and morning blue light on daytime cognitive performance, well-being, cortisol and melatonin levels. Chronobiology international, 30(8), 988-997.
  • Goel, N., Rao, H., Durmer, J. S., & Dinges, D. F. (2009). Neurocognitive Consequences of Sleep Deprivation. Semin Neurol, 29, 320-339.
W celu zapobiegania wielu patologiom wynikającym z siedzącego trybu życia Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, aby ćwiczenia... czytaj więcej
Układ nerwowy dzięki całej swojej złożoności jest w stanie umożliwić człowiekowi interakcję otaczającym go światem. Procesy t... czytaj więcej
Nasze potrzeby społeczne są silnie uwarunkowane różnymi czynnikami psychologicznymi, dlatego optymalna liczba kontaktów inter... czytaj więcej
Co czyni nas szczęśliwymi? Pieniądze, praca, sława? Wnioski płynące z wyjątkowego, trwającego ponad 80 lat badania nad ludźmi... czytaj więcej